Het lekkerst ruikende dier heet marietje

een beeldschone witte poes

geboren in frankrijk

Het lekkerst ruikende dier is zonder twijfel een beeldschone witte poes genaamd Marietje. Ze is geboren in Frankrijk en woont in Frankrijk maar verstaat Nederlands.

Als je iets roept als ‘Marietje, brokjes’, komt ze heel snel aanrennen. Ze wordt graag geaaid en laat zich dan op haar zij vallen zodat je overal goed bij kunt.

Iedereen die zijn of haar neus in haar vachtje steekt is het erover eens; er is geen dier dat zo lekker ruikt als Marietje. Ze ruikt als een heel schoon, pasgewassen dekentje maar dan nog lekkerder.

De meeste poezen ruiken trouwens lekker maar nooit zo lekker als Marietje. De poes Stinker of Stink of Stinks, wereldberoemd door de stripjes in Dwars, rook als jonge kater soms nogal sterk, vandaar zijn naam.

Huizen van kattenliefhebbers ruiken vreemd genoeg soms nogal naar kattenpis en dus helemaal niet zo lekker.

ik ben … dus ik sproei

boos… of de baas

Sommige katten sproeien. Dat doen ze soms zomaar en soms als ze ergens heel ontevreden over zijn, bijvoorbeeld over een andere kat die sneller bij de brokjes was en alles heeft opgegeten.

Sproeien doet een kat staande. Ze mikken dan een gericht straaltje urine op iets dat de geur goed vasthoudt zoals een mooi, duur gordijn of als ze heel boos zijn ook wel op de nieuwe trui of broekspijp van hun baasje.

Niet alleeen katers sproeien, ook poezen. Onze poes Marietje is vaak boos en jaloers op de andere poezen. Ze gaat dan gewoon ergens staan, hoog op de teentjes van de achtervoetjes,  en splatsj.

In de natuur doen grote katten als de cheetah en de leeuw en de tijger ongeveer hetzelfde om andere cheetahs en leeuwen en tijgers duidelijk te maken dat dit hun gebied is.

Indringers zijn ongewenst en lopen grote risico’s. Het zijn een soort bordjes met ‘verboden voor onbevoegden’.

het meest stinkende dier is een…

Foto stinkdier van Sally Longstaff CC licentie

niet het lekkerst ruikende dier - stinkdier - sally longstaff

Stinkdieren

En dan zijn er de stinkdieren. Jammer genoeg hebben we die niet in Nederland of Europa. Het meest bekend zijn de Amerikaanse stinkdieren. Er zijn tien soorten.

De meesten zijn ongeveer zo groot als een kat en helemaal zwart wit met een staart ongeveer als een eekhoorn. Bij gevaar draaien ze zich om en sproeien een vloeistof uit een klier onder hun staart in de richting van de aanvaller.

Ze sproeien wel drie meter ver. Het goedje schijnt niet alleen vreselijk te stinken maar ook enigszins te bijten net als zeep in je ogen. Ik heb er nog nooit één geroken en ook nooit van iemand gehoord hoe ze ruiken. Jullie wel?

 

Heb je nog trek?

Het schijnt dat bijna geen enkel roofdier na zo een stinkaanval nog zin heeft om het stinkdier te willen eten.

In Amerika worden ze soms als huisdier gehouden. Wanneer een stinkdier zich op zijn gemak voelt, gebruikt hij niet zijn stink klieren. Het is dan een soort poes: zijn vacht neemt de geur aan van zijn omgeving.

Als hij op je schoot zit en je hebt je net helemaal ingesmeerd met Nivea, gaat hij naar Nivea ruiken. Hoe leuk ze ook zijn, stinkdieren horen niet in een huis. Het zijn wilde dieren en horen in de natuur.

 

stinkdieren

Foto stinkdier van Flickr CC licentie

Stinkdassen

Latijnse naam: Mydaus javanensis

In Azië komen stinkdassen voor die zich op dezelfde manier met stank verdedigen. Met hun korte haren en kleine staartjes lijken ze meer op dassen dan op de Amerikaanse stinkdieren.

Door onderzoek is sinds kort duidelijk dat stinkdassen wel degelijk familie zijn van de echte stinkdieren zodat er nu twaalf soorten bekend zijn. De stinkdassen komen voor in Indonesië en op de Filipijnen.

verre familieleden

Een scheet van een beest

Hoewel de nogal arme mensen daar op het platteland meestal alles eten wat ze in de natuur kunnen vangen laten ze de stinkdassen met rust. Een boze stinkdas schijn je van anderhalve kilometer afstand te kunnen ruiken.

Anders dan met zoveel andere dieren gaat het met bijna alle twaalf soorten stinkdieren goed. Ze lopen geen enkel gevaar uit te sterven. Niet lekker ruiken is dus een goede bescherming. Vooral tegen ons.

De Javaanse stinkdas op de foto hiernaast is óf heel zeldzaam óf hij kan zich heel goed verstoppen. Wetenschappers willen graag dat zijn leefgebied beschermd wordt.

Ze hebben heel lang naar hem gezocht, wel acht maanden! Het is de eerste die ze hebben kunnen vangen. Er zijn heel weinig foto’s van.

De onderzoekers van het natuurreservaat vinden het heel leuk dat we bekendheid geven aan deze zeldzame stinkdas. Dit scheet van een beest gaat in het Matang Wildlife Centre in Maleisië wonen. Dit Centrum is ook bekend om zijn orang-oetan opvang.

Stinkdas Foto: Borneo Post

Foto stinkdas ©Borneo Post

Welk dier vind jij het lekkerst ruiken?

Of heb je misschien een nare ervaring met een stinkend dier? Schrijf je antwoord onderaan deze bladzijde. Lieve MaBelle is dol op commentaar.